• salle communal (map)
  • Place des Ormes
  • coppet
  • switzerland

Porgy in Zwitserland!

Al meer dan 10 jaar speelt Porgy Franssen de monoloog Novecento, pianist der oceanen van Alessandro Baricco. Het is een ontroerend relaas vol boeiende personages en filosofische overwegingen. Porgy verplaatst zich in de rol van trompettist Tim Tooney die het verhaal vertelt van het jongetje Novecento. Vlak na de eeuwwisseling vindt de matroos Danny Boodmann een baby in een kistje op een piano op het schip Virginian. Hij besluit het jongetje onder zijn hoede te nemen en doopt hem Novecento (negentienhonderd). Zijn 'vader' sterft en het jongetje blijft achter op het schip. Hij groeit uit tot de beste pianist ter wereld, waarnaar iedereen komt luisteren. Porgy Franssen kreeg lovende kritieken naar aanleiding van deze voorstelling.

Wij zijn erg verheugd dat hij voor de leden en vrienden van de NVG deze prachtige voorstelling speelt op 31 mei 2018 in de salle communale in Coppet

Er is parkeergelegenheid rondom de Salle Communale. De Salle Communale is ook goed bereikbaar met openbaar vervoer.

Aanvangstijd: 20.00h
Eindtijd: rond 22.00h

Prijzen tickets inclusief drankje:

40chf voor leden (itt prijs genoemd in nieuwsbrief),
55chf voor niet-leden.

Na afloop van de voorstelling is er gelegenheid om met Porgy een drankje te drinken.  


Novecento in de pers

De acteur van Orkater kan gerust zijn. Met de toneelmonoloog ‘Novecento – pianist der oceanen’ heeft hij iets moois in handen: een poëtische vertelling over een virtuoos op het klavier, die enkel speelde met de zee onder zijn kont.
— De Telegraaf
Porgy Franssen toont zich in alle eenvoud de ideale vertolker. Met zijn ietwat hese stem bespeelt hij van meet af aan zijn publiek. Dat zo geboeid luistert dat het, genietend van deze zilveren meesterverteller, elk begrip van tijd verliest. Mocht de jubilaris met deze voorstelling de verdieping van zijn veelzijdige talent hebben willen demonstreren, dan is hij daar dus volledig in geslaagd.
— Haarlems Dagblad
Het is een sterke, mooie, tekst vol spitsvondigheden en gedachtesprongen die soms op soepele wijze een verschuiving in de tijd of plaats inluiden, waarvan regisseur Dirk Groeneveld gebruikt maakt om de scènes vlot in elkaar over te laten lopen.
— De Volkskrant

Klik hier voor de volledige recensies


Porgy over Novecento

Baricco, de schrijver, toont zich met deze tekst een waarlijk groot schrijver. Hij werkt met metaforen en onbewuste processen. Hier en daar is het bijna religieus te noemen. Poëtisch, anekdotisch, meeslepend en met een heerlijk gevoel voor taal en ritme. Op de een of andere manier krijgt hij het voor elkaar om deze tekst op een bijna onbewust niveau op aangrijpende wijze z’n werk te laten doen. Het is een soort uitdaging om me daarover niet teveel af te vragen. Want op het moment dat ik deze schitterende vertelling zou doorgronden, op het moment dat ik snapte waarom zijn woorden mij zo diep raken, zou ik het wellicht niet meer kunnen en willen spelen. Ik stort me er iedere keer weer in en ben al die jaren dat ik het op mijn repertoire hield, verbaasd geweest over het effect van zijn tekst op mijn ziel. Dat klinkt misschien hoogdravend, maar zo is het echt voor mij. Als deze man de bijbel had geschreven was ik gelovig geweest, bij wijze van.
— Porgy Franssen

Porgy Franssen

Porgy Franssen studeerde in 1979 af aan de Maastrichtse Toneelacademie. Hij volgde opleidingen aan de Tekenacademie Amsterdam en de Media Academie Santbergen in Hilversum.

De afgelopen 25 jaar was hij bij talloze theatergezelschappen en bij diverse televisie- en filmproducties werkzaam als freelance acteur en regisseur. In 1991 speelde hij in de VPRO- serie ‘’Bij nader inzien’’ van Frans Weisz en ontving hiervoor een Gouden Kalf voor beste filmacteur.

Daarnaast won hij de Arlechino en de Mary Dresselhuys-prijs en werd hij vier maal genomineerd voor de Louis d’Or. Maar vooral won hij… de Gouden Stuiver met Ria Bremer, samen met broer Hein, bij Stuif es in!! Lang geleden, dat wel.

Andere tv-rollen zijn o.a. ‘’De Ziener’’ (Vestdijk 1998), ‘’Soekarno in Holland’’ (1999),’’Wij Alexander’’ (2000), de advocatenserie ‘’Keijzer & De Boer’’ van de KRO en NCRV. En erg leuk voor kinderen: ‘’Foeksia de Miniheks’’.

Onlangs Moordvrouw en een nominatie gouden kalf voor ‘de lange nasleep van een korte mededeling’ en ‘Het Verzet’, een erg geslaagde telefilm.

In 2003 maakte hij de film ‘’Hotel Heimwee’’. Ook regisseerde hij de opera ‘’Viva la Mamma’’.

In 2017 “Een echte Vermeer”, regie Rudolf van de Berg.

Hij heeft diverse toneelregies op zijn naam staan bij o.a. De Appel  ‘’l’Histoire du Soldat’’  en in het vrije circuit ‘’Herfst in Riga’’, ‘’Blind Date’’, ‘’De dood en het meisje’’, ‘’Met grote blijdschap’’, ‘’De gelukkige Mandarijn’’.

In 2006 speelt hij de titelrol in ‘’Cyrano’’ (nominatie Louis d’Or – voor de vierde maal)

Met ‘’Wie vermoordde Mary Rogers?’’ (1995) maakte hij zijn entree bij Orkater, speelde daar o.a. de ‘’Nietsfabriek’’, ‘’de Formidabele Yankee’’ en ‘’Houdini’’. In 1999 ontving hij De Mary Dresselhuysprijs voor zijn hele oeuvre. In 2000 initieerde, regisseerde en speelde hij  bij Orkater‘’Petomaan Necrofiel Trompettist’’. ‘’The Prefab Four’’ (Monkees 2002/2003) en ‘’Hagedissenhuid’’ (2003-2004).

De afgelopen jaren speelde hij bij Orkater onder regie van Dirk Groeneveld: ‘’Novecento’’, en ‘’Zijde’’, eveneens een monoloog van Alessandro Barrico. Ook van Baricco: ‘’Ultimo’’, samen met Ariane Schlüter.

Verder ‘’Blackface’’, van Orkater. Daarna in ‘’In Wankel Evenwicht’’ van Albee en ’’‘Het Diner’’ van Herman Koch. “De Advocaat” bij Toneelgroep Maastricht, “De Man van je Leven” van Arthur Japin en Wijn van Philip Walkate bij Hummelinck en Stuurman.